Como recordo a etapa Infaltil A de David

Recordo que se estaba facendo moi longa. David e o equipo estaba como un barco que esta en medio de unha cienaga. En canto o equipo, do escomenzou sendo un cambio de estilo de xogo mais directo, para pasar a ser un estilo sin identidade, caendo nun futbol sen patron e unha desmellora xeral, non sei se fruto da desmotivacion ou da confusion. Nese momento estabamos, nunha crise aparentemente de resultados pero penso de mois profundo calado, unha etapa de desaprendizaxe. Recordo que David, seguía cos problemas fisicos que o limitaban e semella que a unica mensaxe que recibia e porque non era capaz de facer minimo un sprint largo no partido ¿??.. estabamos entrando ou dentro de unha etapa de futbol mais fisico, de medir parametros de esforzo etc... non sei, dende unha posicion moi humilde trataba de aceptar o criterio dos que xestionaban estas cousas, pero en todo a de primar sempre o sentido común e unha planificacion. Ti tes que saber o potencial co que contas, ou o estado fisico puntual de un xogador, e as de pedirlle o que che pode dar en cada momento, e sempre orientado a que comprenda o futbol e o seu papel dentro do equipo, reforzando aqueles conceptos tacticos e tecnicos en cada etapa do seu crecemento e formacion, esta e a miña preocupacion, que non acabo de percibir que isto se este facendo. Recordo chegar un dia despois de partido, algo tristes, David polas doenzas e eu por velo doente, e poñernos a ver a pelicula "Roberto Baggio, la divina coleta", toda unha historia de atrancos inesperados e de superacion ante as adversidades.